Stempniak.com

Social media marketing is a long-term "pull" method

2010-08-23T08:50:00.003+02:00

Znalezione na blogu BuzzBin. Pasuje mi to do pointy poprzedniego posta - o mediach społecznościowych należy myśleć - przede wszystkim - w kategoriach długoterminowych.

Think Long Term: While short-term strategies that immediately effect a brand’s bottom line are important, it is equally important to lay the tracks for the future. Social media marketing is a long-term “pull” method that should be seamlessly integrated with “push” portions of your campaign, keeping in mind the ultimate goal of building a community of brand loyal customers.

Lody o smaku facebookowym

2010-08-12T07:38:00.001+02:00

…to hit tego lata. Już pod koniec tego roku można było przewidywać, że 2010 będzie rokiem Facebooka. Widocznym tego znakiem - wysyp zapytań od klientów zwierających słowo Facebook w różnych konfiguracjach. Konkursy, aplikacje, fan pejdże, profile, reklamy, itd. Trudno się dziwić – liczby są imponujące: 5,5 mln Polaków na FB (Megapanel). Jest to platforma, której marketer nie może ignorować.
W zapytaniach zazwyczaj brakuje paragrafu „Cele”. Czasem dwa razy szukam wzrokiem odpowiedzi na pytanie „Dlaczego chcemy być na Facebooku?”. Brakuje więc zwyczajnie strategii.

Media społecznościowe różnią się od tradycyjnych kampanii (także tych internetowych). Kampanie zaczynają się i kończą w ściśle określonych momentach. A media społecznościowe to konwersacja i budowanie relacji. To długa praca wymagająca zaangażowania marki zupełnie innego niż w przypadku konkursów „kup – wygraj”, które latami były eksploatowane w mediach tradycyjnych.

Myślenie kampaniami w mediach społecznościowych się nie sprawdza.

Internet to nie wszystko, ale wszystko bez Internetu to…

2010-08-09T09:53:00.031+02:00

Tytuł tego posta to parafraza znanego cytatu z komedii „Pieniądze to nie wszystko”. Dokończyć możecie sami lub sprawdzić u wspomnianego źródła. Dodam tylko, że ostatnie słowo jest bardzo niecenzuralne ;).

Dlaczego taki tytuł? Zainspirował mnie projekt odrolnika.pl. Dostawy ekologicznej żywności do domu. Marchewka od konkretnego rolnika, mleko od wybranej krowy (wiedzieliście, że krowy dają mleko o różnych parametrach ?!?!).

odrolnika.pl: Niunia, znajduje się w programie ochrony zasobów genetycznych bydła rasy polskiej czerwono-białej nizinnej (wytypowana na matkę buhajów rozrodowych). Ostanie badanie mleka z dnia 23-07-2010 r. od Peney wskazuje, że w 1 Litrze mleka znajdujesię 2,23% tłuszczu, 3,58% białka, komórki somatyczne na poziomie 192 (limit 400).

Co ma do tego Internet? Pozornie niewiele. I właśnie o to chodzi. Sam biznes nie polega na sprzedawaniu wirtualnej usługi. Odrolnika.pl wpisuje się w trend rosnącej świadomości konsumentów, którzy chcą wiedzieć co kupują i co jedzą. Z drugiej strony rolnik w takim modelu zarabia wielokrotnie więcej (mniej pośredników). Ale to właśnie dzięki Internetowi połączenie konsumenta z producentem jest takie łatwe.
Internet gra rolę łącznika – daje pełną informację (od ekspedientki w sklepie nie dowiemy się z jakiej krowy jest mleko które kupujemy ;)) i umożliwia złożenie zamówienia. Przez Internet, twórcy zamierzają zapewne także docierać do grupy docelowej.

Na pierwszy rzut oka widać, że twórcy odrolnika.pl mają bardzo dobrze przemyślany model biznesowy, ale dopiero zaczynają rozkręcać działalność. Składanie zamówienia odbywa się przez wysłanie na adres e-mail formularza, który możemy ściągnąć ze strony www. Takie rozwiązanie jest prymitywne, ale tanie i pewnie wystarczające. Podoba mi się takie minimalistyczne podejście. Takie „Think big, start small”. Wyobrażam sobie, że jak biznes zacznie się kręcić na poważnie, serwis zacznie przypominać platformę e-commerce.

Odrolnika.pl przypomina mi w pewnym sensie foodzie.com. Serwis działający w USA, który umożliwia kupowanie żywności wytwarzanej w rodzinnych gospodarstwach. Foodzie.com, tak naprawdę, dostarcza tylko silnik e-commerce, do którego włączają kolejnych wytwórców. Oczywiście dobór producentów jest przemyślany: tylko wyjątkowe, wytwarzane w ekologiczny sposób produkty. Proste, genialne, skalowane (!).

Internet spłaszcza świat. Informacja jest bardzo zdefragmentaryzowana, ale jednocześnie, dzięki takim rozwiązaniom jak foodzie.com jesteśmy w stanie dotrzeć do bardzo unikalnych produktów, usług, informacji. Teoria długiego ogona działa. Pojedynczy rolnik sprzeda na lokalnym rynku niewiele. Dzięki odpowiednim narzędziom internetowym może dotrzeć do dużego rynku zbytu. Pod warunkiem, że skala rozwiązania będzie odpowiednio duża (jeśli sam założy e-shop, szanse powodzenia maleją).

Mam nadzieję, że za rok, dwa na odrolnika.pl krakowianin będzie mógł kupić ser koryciński (od Pani Jadwigi z Korycina), a białostoczanin oscypek z Bustryku (od bacy Lassaka).

AdTaily rozwija działalność za granicą

2010-05-06T21:37:00.002+02:00

Chyba jestem geek-partriotą. Duma mnie rozpiera, gdy polskie startupy prężnie się rozwijają. Jeszcze bardziej cieszy, gdy zaczynają śmiało sobie poczynać za granicami naszego pięknego kraju.

Działania w tym zaresie – jak raportuje Julia Krysztofiak-Szopa – rozpoczęło AdTaily.

Co to jest AdTaily wie każdy geek technologiczny w Polsce oraz spora część blogerów. AdTaily to system umożliwiający:

a) blogerom na zarabianie na reklamie w maksymalnie prosty sposób (technologicznie i formalnie)

b) reklamodawcom na szybkie i łatwe publikowanie reklam na wybranych blogach

Oto krótki i treściwy wywiad Maćka Budzicha z Julią z AdTaily:

Powodzenia po węgiersku to:

Jó szerencse

Raport: Konsument w mediach społecznościowych

2010-03-24T21:19:00.002+01:00

Dziś rano otrzymałem świeży i jeszcze pachnący raport Euro RSCG Sensors KNOW: Konsument w mediach społecznościowych. Ucieszyłem się niezmiernie. W rękach e-marketera, który stara się „być na bieżąco” taki raport nie ma wielkiej wartości poznawczej, za to ma ogromną wartość jako twardy fundament, np. przy mówieniu o tym czym są media społecznościowe, jaki mają wpływ na postawy konsumentów i jaką mają rolę do odegrania w szeroko pojętych marketingu i komunikacji. Jak to zgrabnie ujął Artur Kurasiński: „można się podpierać takim opracowaniem podczas zmiękczania klienta”.
I trudno się z Arturem nie zgodzić. Wynikami badania „Przyszłość marki korporacyjnej” Euro RSCG Poland z 2008 roku podpierałem się już wielokrotnie w prezentacjach szkoleniowych, czy w rozmowach z klientami. Ale że Internet zmienia się hiper-dynamicznie, potrzeba aktualnych danych jest ogromna. Hiper-ogromna. Dwa lata to często przepaść. Nie mówiąc już, że zazwyczaj musimy się posiłkować badaniami i danymi dotyczącymi rynków Zachodnich, bo u nas takie raporty to nadal rzadkość.

Nie chcę powtarzać podsumowania z informacji prasowej, ale zachęcam do jej przeczytania, np. tu:
http://blog.kurasinski.com/2010/03/24/raport-media-spolecznosciowe/
http://webfan.pl/konsument-w-mediach-spolecznosciowych.html

O respondentach
Badanie przeprowadzono na osobach, które korzystają aktywnie (min. raz w tygodniu) z co najmniej dwóch serwisów społecznościowych. To ważne, bo postawy tych osób nie będą reprezentatywne dla całego społeczeństwa. Można powiedzieć, że sprawa dotyczy tych najbardziej innowacyjnych i prawdopodobnie najciekawszych dla wielu marek konsumentów. Prawdopodobnie w dużej mierze są to osoby wpływowe w ich kręgach znajomości (swoim „sołszial grafie”). Zresztą sądzą o sobie, że:

„Jestem osobą, która najczęściej jako pierwsza robi nowe rzeczy” – 41% badanych

A więc są to innowatorzy lub „early adopters”.

„Moi znajomi często proszą mnie o radę i zalecenia w wielu dziedzinach” – 68% badanych

A więc ich zdanie ma wpływ na postawy ich znajomych.
Respondenci uważają, że media społecznościowe to nie chwilowa moda (to nie dziwi, bo są istotną częścią ich życia) oraz „wskazują na potrzebę większej edukacji”. Kwestię tę w kontekście najmłodszych użytkowników mediów społecznościowych poruszałem ostatnio na tym blogu.

Podejmowanie decyzji zakupowych
Wyniki tej części raportu są w dużej mierze potwierdzeniem badań z rynków zachodnich. Nie wchodzą tutaj w rachubę tłumaczenia „no tak, ale to Ameryka, u nas jest inaczej…” ;).

„Przy podejmowaniu decyzji zakupowych polegają w największym stopniu na rekomendacjach otrzymywanych od znajomych (aż 75% badanych, w tym 46% od znajomych internetowych).”

Dodatkowo:
46% ufa zaleceniom ekspertów na blogach lub serwisach społecznościowych.
Tylko 11% przykłada wagę do reklam zamieszczanych w mediach społecznościowych. Zastanawiam się tylko o jaką reklamę chodziło. Czy tylko o display? Czy również inne formy (np. brandowane posty, sponsorowane profile…)

Anonimowość
Ciekawe jest podejście respondentów do anonimowości w Internecie:

„32% uważa, że jest to raczej niemożliwe i w związku z tym niewarte starań. Natomiast 35% jest dokładnie innego zdania. […] Użytkownicy bardziej zaawansowani zdają sobie sprawę z wielu możliwości wykrycia aktywności […].”

Tutaj znów wracamy do edukacji. Temat anonimowości poruszałem też w prezentacji dotyczącej dbania o swoją reputację w sieci w kontekście kariery i szukania pracy.

W ramach podsumowania zachęcam do przeczytania „Wniosków i rekomendacji” u Maćka Budzicha.

Oraz do przeczytania samego raportu (PDF).

Co Jaś za młodu nabloguje, tego Jan może żałować…

2010-03-22T08:23:00.016+01:00

My dorośli nie mamy tego problemu. Raczej nikt nie wygrzebie z Internetu tego, że ktoś, kto teraz jest dyrektorem zapalił kiedyś marihuanę z kolegami na przerwie. Albo, że osiemnastkowa impreza kogoś kto kilka lat później postanowił być księdzem, skończyła torsjami i tragicznym syndromem dnia następnego.
Nie mamy tego problemu, bo nie pisaliśmy blogów, nie dodawaliśmy zdjęć do profili w Naszej-Klasie, nie umieszczaliśmy komentarzy. Jeśli korzystaliśmy z komputera, to do grania. Nie było „social Web”. Bariera publikowania w sieci (jak już się pojawiła) i dzielenia się szczegółami z naszego życia z niemal każdym była bardzo wysoka (trzeba było być programistą). Ta bariera zapewniła nam to, że pewne fakty zostaną tylko naszych wspomnieniach i na zdjęciach pochowanych gdzieś w pudełkach z pamiątkami. Ta bariera ochroniła nas. Sorry za górnolotność, ale w pewnym sensie zapewniła nam niewinność.
Przeżywaliśmy przecież – tak jak przeżywają teraz młodsze pokolenia - częste zmiany poglądów, eksperymenty młodości, okresy „burzy i naporu”, słuchaliśmy New Kids on the Block, czy MC Hammera. To rzeczy zupełnie normalne.
Ale dzieci, które teraz idą do szkoły. Dzieci, które teraz mają 7, 10 czy 15 lat mają problem.
To co w naszym przypadku zostało we wspomnieniach i wyblakłych zdjęciach, w przypadku tych dzieci – zostanie w Internecie.
Dzięki mediom społecznościowym bariera publikacji upadła. Każdy może umieścić informację co dziś zjadł na śniadanie czy zdjęcia z wczorajszej imprezy.
A dzieci i nastolatki korzystają z Internetu bardzo intensywnie:

Źródło: Eurobarometr 2008, raport EU Kids Online
(via internetstats.pl: http://www.internetstats.pl/index.php/2010/02/korzystanie-z-internetu-wsrod-dzieci-i-mlodziezy-2005-2008/)

Czyli można powiedzieć, że WSZYSTKIE dzieci i młodzież korzysta z Internetu. Oni nie będą już używać terminu „internauta”, bo internautą będzie KAŻDY.
Korzystają z serwisów typu fotka.pl, epuls.pl i przede wszystkim: nasza klasa.pl.

Ale problemem nie jest dostęp do narzędzi i niska bariera publikacji. Problem to brak świadomości. 16-letni Jaś, który akurat tego wieczoru słuchał dużo Rage Against the Machine może umieścić post, w którym wypowiada się na temat stosunku do wojska, państwa i jakichkolwiek form rządu. 24-letni Jan, student politologii, może mieć problem z wytłumaczeniem tego faktu podczas rekrutacji na staż na placówce dyplomatycznej.
Taka sytuacja, nie jest zupełnie beznadziejna i z pewnością możliwa do wyjaśnienia. Ale może zaważyć o korzystnym lub nie potoczeniu się spraw. Może zaważyć o ważnych decyzjach dotyczących przyszłości Jana, a nie do końca od niego zależnych… I tu dochodzimy do kwestii dbania o swoją reputację i wizerunek w sieci.
Moim zdaniem, dzieci, które teraz idą do szkoły powinny być uświadamiane o tym, w jaki sposób korzystać z Internetu w taki sposób, by transparentność, którą zrozumieją zapewne dużo później, nie była dla nich problemem i nie ciążyła na ich reputacji. To brzmi dziwnie „uczyć dzieci dbania o reputację w przyszłości” – prawda? Ale tak naprawdę może to się sprowadzać to uczenia o tym, że sieć nie jest anonimowa, że trzeba być uprzejmym i odnosić się z szacunkiem do innych. Że należy pomyśleć dwa razy, zanim się cokolwiek opublikuje.
Pamiętajmy, że mówimy o ogromnej części społeczeństwa, w której odsetek korzystających z Internetu jest dużo wyższy od średniej UE (TAK!). Postarajmy pomóc im wykorzystać szanse jakie dają nowe media.

Tylko jak? Szkolić pedagogów? Szkolić rodziców? Dodatkowy przedmiot: nowe media? Myślę, że jednorazowa akcja nic nie zmieni. Długotrwała kampania społeczna + szkolenia dla pedagogów, rodziców, dzieci mogły by poprawić jakość korzystania z internetu, a na końcu - może także - jakość treści w internecie.

---------------------------------------------------------------------------------------------------
P.S. Jeśli poruszamy temat przyszłości dzieci, to chciałbym Wam zaproponować mega prosty i szybki sposób na „zrobienie czegoś dobrego” w tej sprawie. Wystarczy dorzuć się po 10 zł na tę zbiórkę:
http://siepomaga.pl/r/stypendiadladzieci
Ile to 10 zł: Dwie kawy? Jedno piwo w knajpie? Dzięki 10 zł dzieci z małych szkół wiejskich pójdą na zajęcia, które - być może - pomogą im kiedyś zmienić świat ;)
Ani ja, ani serwis www.siepomaga.pl nie ma z tytułu zbiórki, żadnych korzyści materialnych. Jeśli zaś chodzi o korzyści niematerialne – mnóstwo. Ja np. mam świetne samopoczucie po dorzuceniu tych 10 zł :D

Social media - jak mogą pomóc w karierze?

2010-03-02T22:38:00.000+01:00

Wczoraj (1.03.2010) miałem przyjemność poprowadzić wykład organizowany przez Concept Labs w ramach Targów Pracy Jobbing. Stojąc na katedrze trochę starodawnej sali wykładowej i mówiąc, żeby wyrzucić za okna tradycyjne CV, mieszczące się na jednej kartce A4, czułem się trochę jak Robbin Williams w „Stowarzyszeniu umarłych poetów”; a trochę jak gwiazda Opole 76’, trzymając sfatygowany mikrofon na grubym, czarnym kablu.

Cała impreza kręciła się wokół kariery i poszukiwania pracy. Tego też dotyczył mój wykład. Tytuł prezentacji brzmiał:

Social media - z czym to się je? Facebook, mikroblogi i cała reszta... jak mogą pomóc w karierze?

Jako swój osobisty sukces muszę odnotować fakt, że w trakcie 2,5 godzinnego wykładu, żadna z około 60 osób nie opuściła sali i tylko 2 osoby ziewnęły! ;) A tak zupełnie serio, bardzo cieszę się z tego, że nie tylko studenci, ale i osoby, które zrobiły już swoje pierwsze kroki w korporacjach, widzą w wykorzystaniu mediów społecznościowych szansę na odnalezienie zupełnie innych rynków pracy. Niekoniecznie takich, do których przyzwyczailiśmy się ograniczać…

Całą prezentację możecie zobaczyć tutaj:
(nie umieszczam całej treści wykładu w prezentacji, ale oglądając możecie wyrobić jakieś ogólne pojęcie o tematyce)

Social Media - jak mogą pomóc w karierze

View more presentations from Pawel Stempniak.

Świeża sztuczna trawa prosto od LOT-u

2010-02-26T18:45:00.001+01:00

Astroturfing to pojęcie z pogranicza marketingu i PR. Polega na preparowaniu i wprowadzaniu w życie akcji, które mają wyglądać na spontanicznie i przekonująco w oczach odbiorców. Po polsku możemy to nazwać „sianiem sztucznej trawy” („Astroturf” to nazwa amerykańskiej marki sztucznej trawy).

Jedną z bardziej kontrowersyjnych akcji „siania sztucznej trawy” popełnił Wal-Mart, który stał za blogami „niby-spontanicznych” i „niby-nie-związanych-z-marką” osób. Sprawa stara jak świat.

Takie numery przechodzą w mediach jednokierunkowego przekazu. Z reklamą w telejajcu nie podyskutujesz, chociaż pewnie wiele razy rzucałeś w ekran delikatnie: „Jużci nalepsza oferta na rynku! Oszuści!”, albo w przerwie meczu: „W d… mam te Wasze tampony! Dawać mecz!” ;).

Ale nie przejdą w social media. Nie przejdą na Facebooku.

Oto pomysł LOT-u na kontakt z odbiorcami na swojej Stronie na Facebook-u: artykuł Tomka – „doświadczonego podróżnika” z poradami dotyczącymi podróżowania samolotem.

Oto fragment:

„Cześć! Nazywam się Tomek. W swoim życiu odbyłem niejeden lot samolotem, więc mogę się nieskromnie nazwać doświadczonym podróżnikiem. Chcę podzielić się z Wami kilkoma bardziej i mniej cennymi radami w temacie. Słowem - wszystko co powinniście wiedzieć o podróży samolotem, o co boicie się zapytać :)”

Chciałbym zadać Tomkowi pytania (właściwie zadałem je w komentarzach, ale jeszcze bez odpowiedzi): Kim jest właściwie jesteś? Dlaczego postanowiłeś udzielać się na stronie LOT-u? Dlaczego mam Ci ufać skoro nic o Tobie nie wiem? Dlaczego nie przedstawisz się – jak każdy na Facebook-u – z imienia i nazwiska?

No i chciałbym, do jasnej ciasnej, wejść na Twój profil i zobaczyć wspaniałe zdjęcia jakie zrobiłeś w trakcie swoich licznych podróży! Serio, chciałbym, bo sam uwielbiam podróże!

Dalej jest jeszcze gorzej:

„Zacznijmy od samego początku, czyli decyzji o podróży samolotem. Hmmm… Przyjemne uczucie :) Oczywiście najlepiej latać LOT-em.”

Huh??!! Pomyślcie jak Wasi znajomi zareagowali by gdybycie dawali im rady dotyczące lotów i wtrącili: "Oczywiście najlepiej Lotem". Serio, wyobraźcie to sobie przez chwilę.

Twórcy pomysłu z artykułami Tomka (tak, to ma być cała seria) chcieli zrobić "dobry marketing". Taki który podkreśla walory marki, sprzedaje produkt w ciekawym kontekście. A tak naprawdę wystawili markę się na strzał...

Nawet jeśli Tomek istnieje, to po prostu źle to rozegrano. Facebook pozwala na bardzo bliski kontakt, np. w porównaniu z artykułem w prasie (ale nawet tam nie podpisano by go "Tomek"). Chcę zobaczyć kim jest osoba, która chce mi doradzać w bardzo istotnej srpawie jaką jest podróżowanie samolotem.

Facebook nie służy do siania sztucznej trawy. LOT to wspaniała marka z wielką tradycją. Nie róbcie nam tego. MY naprawdę wolimy rozmawiać z PRAWDZIWYMI LUDŹMI, a nie z MARKAMI. WY nie?

Dlaczego nie łapiesz Social media?

2010-01-31T22:56:00.001+01:00

Spodobał mi się pomysł Davida Armano na listę powodów nieradzenia sobie w Social Media. Lista ta, jak się domyślam, jest skierowana do właścicieli małych i średnich biznesów, ludzi korporacji odpowiedzialnych np. za komunikację, marketing czy sprzedaż oraz agencji marketingowych. Oto ona:

The 5 Reasons You're Failing In Social Media

1. You really don't want to engage directly with customers, employees, etc.—you just want them to hear what you have to say.

2. You're not ready to create new roles, update process, re-distribute resources and budgets, re-train people, and revise old policies.

3. Social media actually threatens how you make money—but you pay lip service out of fear.

4. Politics.

5. You see it as a career advancing opportunity as opposed to a significant business transformation.

Ta lista pokazuje jak wielkiej zmiany wymagają Social Media by zacząć o nich myśleć - i działać w nich - strategicznie. Łatwiej też zrozumieć dlaczego tak wiele firm traktuje je tylko jako kolejny kanał działań marketingowych.

Co Wasza firma musiała by zmienić by zacząć wygrywać w Social Media? A może udało się Wam już coś zmienić?

foto credit: http://www.flickr.com/photos/fireflythegreat/2845637227/

Media, które się wypracowuje, a nie kupuje

2009-12-10T23:16:00.000+01:00

W poprzednim poscie pisałem o tym, że social media nie powinny być traktowane jak broadcast, czyli jak prime time w TV czy prasa ogólnokrajowa.

Social media to także takie media, które bardziej się wypracowuje zaangażowaniem, pomysłami, przemyślaną strategią. Uwagi nie kupi się tu tak jak outdoorowy billboard przy głównej ulicy.

Podobnymi zasadami rządzi się "Facebook Marketing". Wielkie znane marki, od dawna budzące emocje wśród konsumentów będą miały Strony (na Facebooku: Fan Page) założone przez wielbicieli (case Coca-cola). I te strony szybko organicznie urosną do tysięcy (np. Żubrówka - jedna z najpopularniejszych polskich marek na FB) i milonów fanów... I to wszystko bez wielkiego wysiłku ze strony marki.

Małe i średnie firmy oraz duże, ale mało emocjonujące marki, nie mogą po prostu założyć Fan Page i resztę zostawić ludziom.

Małe i mniej znane marki muszą zainwestować o wiele więcej w rozwój marki i wykorzystanie różnych kanałów social media do budowania relacji z obserwującymi (Blip, Twitter), fanami (Facebook) i innymi potencjalnymi (i obecnymi) klientami.

Źródło: Pomysły te znalazłem w poniższej prezentacji. Dodałem kilka wtrąceń i uzupełnień.

Using Facebook to Grow Your Business

View more documents from Fluid Studio.

Social media to narrowcast, a nie broadcast

2009-12-08T19:52:00.001+01:00

"Marketerzy nie kumają kanału, w którym musisz mówić i słuchać jednocześnie… Pomysł branży marketingowej na komunikację dwukierunkową to umieścić numer 0-800 lub adres www w reklamie i zbierać zamówienia."

...pisał Josh Bernoff tutaj.

Słowo "social" w "social media" robi różnicę. Łatwo jest myśleć w kategoriach „jeśli wydam 100.000 zł mój komunikat zostanie wyświetlony 1.500.000 osobom”. Trudniej pojąć, że Facebooka czy Blipa można wykorzystać na 100x więcej sposobów niż reklamę w TV, ale nie sposób zapewnić ekspozycji określonego komunikatu określonej liczbie osób.
Są marketerzy, którzy chcą myśleć milionami i wydawać miliony. Są też tacy, dla których ważnych jest także TYCH KILKUNASTU, KILKUSET czy TYSIĘCY określonych klientów. Ci właśnie potrafią (lub próbują) zakasać rękawy świeżo uprasowanej koszuli, włożyć ręce w social media i solidnie w nich pomieszać, aby osiągnąć swój cel – komunikację, budowanie relacji i na końcu: sprzedaż.

Jeśli tradycyjny marketing lubi broadcasting, to social media marketing jest raczej narrowcastingiem.

Najciekawsze jest to, że duża ilość osób w jednym serwisie social mediowym nie sprawi, że z narrowcastingu przeskoczymy do broadcastingu. Bo cóż znaczy, że Facebook ma w Polsce 1,5 mln użytkowników (i szybko rośnie)? Nie uda się przecież dotrzeć do nich wszystkich, tak jak można by to zrobić w TV. Dobra wiadomość - im użytkowników więcej, tym większa szansa na dotarcie do konkretnej (i istotnej wielkościowo) grupy – np. wędkarzy lub fanów spadochroniarstwa lub osób często podróżujących samolotami… Każdy z kanałów dotarcia do tych osób to NARROWCAST, w którym pole do popisu ma marketer.

Tak na marginesie: czymś pośrednim między broadcastem a narrowcastem jest Nasza-Klasa. Dlatego na wykresie zaznaczyłem ją osobno. Po pierwsze, z powodu skali (kilkanaście milionów zarejestrowanych użytkowników). Po drugie, dzięki ofercie dla reklamodawców. Już za około 100.000 zł (orientacyjnie) można założyć na NK profil komercyjny (na miesiąc) i dostać w pakiecie promocję na stronie głównej (billboard przez 1 dzień roboczy) i na stronach profili użytkowników (też 1 dzień). Jest to oferta skierowana ewidentnie do osób, które myślą "mediowo", "broadcastowo". Oni po prostu potrafią TO zakumać. Myślę, że NK nadal ma spory popyt na swoją ofertę...

Perfekcjonizm to zuo

2009-11-14T22:51:00.001+01:00

Jednym z etosów pracy wpajanych nam od kołyski jest perfekcjonizm. Czy słusznie?
Czy czasach hiperdynamicznych zmian dopracowywanie produktu do ostatniego szczegółu ma sens? Na pewno jeśli pracujesz w przemyśle lotniczym, medycznym lub w banku. Czyli wtedy gdy w grę wchodzi życie lub pieniądze. Giganci Internetu dają jednak przykład, że perfekcjonizm nie jest tym czego oczekują klienci w Internecie.
Tzw. perpetual beta – ciągła beta, status produktu niefinalnego i w ciągłej zmianie – stała się niemal znakiem produktów Googla.

Jeff Jarvis opowiada (video wyżej) dlaczego perfekcjonizm ma słabe notowania w erze Internetu:
• Perfekcjonizm zwalnia z poczucia obowiązku ulepszania produktu
• To twórca zazwyczaj decyduje, że jego produkt jest perfekcyjny, gdy skończy dzieło. Jest to zawsze subiektywna ocena.
• Będziesz zaskoczony… gdy Twój klient będzie miał nieco inne zdanie.
• Zwiedziesz klienta… bo powiesz mu, że dajesz coś perfekcyjnego i nie ma potrzeby ulepszania. (jako klient operatorów komórkowych/dostawców internetu nie raz miałem do czynienia z tego typu arogancją)

Jeśli jednak przyznasz, że Twój produkt nie koniecznie jest idealny, ale chcesz go dać klientom by ulepszać go razem z nimi:
• Otwierasz się na: lekcję, sugestie, ulepszenia, inny punkt widzenia
• Jest mniejsza szansa na to, że zawiedziesz klienta.
• Pragmatycznie: szybciej dostarczasz produkt na rynek. (patrz: rysunek niżej)

Źródła:
http://www.youtube.com/watch?v=qJ2mLx9TrNs
www.deanwithney.com

Twój rząd na Twitterze i Facebooku? Yes! We can.

2009-06-22T20:31:00.007+02:00

Blog Białego Domu to niesamowite źródło informacji. Jest chyba najżywszą częścią "Briefing Room'u" na stronie www.

Kilka dni temu trafiłem na post "New Technologies and Participation". Dziś postanowiłem przeczytać go jeszcze raz, ale miałem trudności ze znalezieniem go. Odnalazłem go dopiero na 4 stronie, a został napisany 12 czerwca (10 dni temu). Wg moich wyliczeń, do dzisiaj, 22 czerwca, pojawiły się na nim 33 posty! Kudos dla redakcji!

W przywołanym przeze mnie poście Vivek Kundra (Chief Information Officer) i Katie Stanson (Director of Citizen Participation) piszą:

If you are on Facebook or MySpace, government should be accessible there, too. This is the core of what we call "context-driven government." Government is only open if it is accessible.

i dalej:

This is why the White House has created communities on Twitter, Facebook, MySpace, YouTube and Flickr and why we’ve established the Open Government blog for public engagement.

Kilka dni Czytając te słowa po raz pierwszy byłem w szoku. To piszą współpracownicy prezydenta najpotężniejszego państwa na świecie? Ludzie, który powinni się zajmować "poważnymi sprawami"?

Hasłem Obamy w wyborach było słowo CHANGE. Kluczowym czynnikiem zmiany są ludzie. Wydaje mi się, że Obama wybrał właściwych ludzi.

Foto credit: http://www.flickr.com/photos/whitehouse/3599211618/

Człowiek i Państwo 2.0

2009-06-18T21:44:00.009+02:00

Zazwyczaj obserwuję wypływ nowych mediów na biznes i marketing. W ostatnich dniach skupiłem się jednak na tym jak nowe media zmieniają społeczeństwa i politykę.

Co miało na mnie szczególny wpływ:

1. Zajścia po wyborach w Iranie. Śledziłem je niemal na bieżąco TUTAJ. Dobitnie pokazały słabość mediów tradycyjnych wobec siły głosu zwykłych, zaangażowanych ludzi wyposażonych w dostęp do nowych mediów. W tym przypadku – Twittera. To osoby, które były na miejscu zdarzeń i posiadały komórki stały się w tych dniach źródłem informacji na temat tego co się dzieje na ulicach Teheranu.

2. Rozmowa z Pawłem Makowieckim na temat Społecznych Pracowni, Telecentrów oraz inicjatyw typu Transpod czy Social Innovation Camp.

W szczególności zapadła mi w pamięci relacja Pawła z wizyty w hiszpańskiej Estramadurze z ekspedycją podlaskich samorządowców. Estramadura postawiła na coś więcej niż tylko informatyzację społeczeństwa – od ponad 10 lat budują „społeczeństwo wyobraźni”. Co to oznacza? Zacznijmy od tego, że w 2000 roku rząd zapewnił 100% mieszkańców dostęp do Internetu (jeśli tego chcieli).

Co działo się później możecie przeczytać TUTAJ.

3. Film „Us now”. Obejrzyjcie trailer:

Film zawiera świetne wypowiedzi m.in. Clay'a Shirky. Jeśli tylko będziecie mieli trochę czasu (60 min.) obejrzyjcie w całości:

Us Now from Banyak Films on Vimeo.

Myślę o tym, jak technologia umożliwia ludziom wspólne angażowanie się i wywieranie coraz większego wpływu. Jak dużą siłą dysponują społeczeństa (może raczej połączone nowymi mediami jednoski?), a jak relatywnie maleje siła władzy?

Zastanawiam się jak zmieni to demokrację jaką znamy w Zachodnim świecie? Obecnie aktywnie uczestniczymy w niej idąc do urny raz na jakiś czas. W przerwie między wyborami, oglądając i słuchając (bez konwersacji) wybranych polityków w TV, radiu i prasie. Oni nadają, my odbieramy. Czy nowe media zaktywizują ludzi dając im do dyspozycji realne narzędzia wpływu?

Czy będziemy rozmawiać z naszymi politykami przy porannej kawie via Twitter?

Czy uda się wprowadzić model „od konwersacji (otwartej) do legislacji”?

Czy taka demokracja uczestnictwa będzie doskonalsza?

The day the website died

2009-06-07T18:47:00.006+02:00

Wydaje mi się, że zbliżamy się do momentu, w którym strona www będzie najmniej istotnym elementem komunikacji marketingowej w Internecie. Za 2-3 lata strony www przestaną mieć znaczenie. Dlaczego? Przez te cholerne Web 2.0 i serwisy społecznościowe.

Coraz więcej Brandów aktywnie udziela się na Facebook-ach, MySpace-ach czy Flickr-ach tego świata. Coraz częściej korporacje zatrudniają social media managerów lub community managerów. Ba! Nawet NGO-sy zdają sobie sprawę, że o wiele efektywniejsze od superfajnej strony www jest profil na Facebooku.

Dlaczego tak się dzieje?

Aby wejść w interakcję, porozmawiać lub zostać zauważonym przez innych trzeba wyjść na miasto, wpaść na imprezkę, zaczepić człowieka na przystanku. Być tam gdzie są jacyś ludzie. Facebook, Nasza-klasa, Fotka, Twitter czy Blip są takimi właśnie rynkami miejskimi, klubami i kawiarniami. Oczywiście w takich miejscach trzeba umieć się znaleźć. Scott Monty – head of social media w Fordzie – porównuje Twittera do wielu cocktail party: „Trzeba wiedzieć na jakie warto się wybrać”. Nie wystarczy więc po prostu „być”. Na nic też przyzwyczajenia ze „starego marketingu”, bo jak głosi napis na wizytówce Hugh Macleoda: „Jeśli być mówił do ludzi tak jak reklama mówi do ludzi, dostałbyś w mordę”:

Jest jeszcze jeden prozaiczny powód – wyszukiwarki i kontent. Dzięki aktywności w mediach społecznościowych marka rozprzestrzenia swój kontent – rozmowy z internautami, profile, zdjęcia, video… Dzięki temu, po wpisaniu do Gógla nazwy brandu, użytkownik może dotrzeć do bardzo wielu źródeł informacji, na które brand ma wpływ. Oczywiście pod warunkiem, że jest aktywny w tych mediach.

A strona www? Kogo obchodzi strona www? Jej rola sprowadzi się do wizytówki lub zestawu wymaganych informacji (np. na temat oferty), a firmy będą ją traktować tylko marginalny element obecności w Internecie.

Korporacje, Kirkegaard i social media

2009-04-14T21:52:00.004+02:00

Mówcie co chcecie, ale polski Internet jest 100 lat za Murzynami (z całym szacunkiem do Murzynów).
To co, że mamy 14 mln userów? To nadal mniej więcej tyle ile ma Twitter. Naszego Blipa i Flakera używa w sumie może ze 20-30 tysięcy osób?
Super, że nasza-klasa.pl czy fotka.pl mają wiele milionów zarejestrowanych użytkowników. Poza tymi przykładami, to co się dzieje w Internecie ciągle nie ma skali, która mogłaby być traktowana poważnie jako siła biznesowa lub polityczna.

W myślach porównuję nasz kraj do USA, gdzie takie narzędzia jak Twitter, czy Facebook mogą stać się ważnymi narzędziami w rękach np. kandydata na stanowisko prezydenta lub koncernu motoryzacyjnego z tradycjami.

Narzekam tak trochę z punktu widzenia marketera, który szuka nowych kanałów komunikacji i zazdrością podgląda kolegów zza oceanu…
Za mała skala, za mała istotność, za mały potencjalny wpływ na bieżącą działalność korporacji…

Panowie ewangelizujący blogi i inne „nowinki”! Przeciętny Brand manager w instytucji finansowej nie czyta żadnego bloga (po polsku lub po angielsku). Dla dyrektora marketingu w firmie FMCG bardziej istotne są flaszowe bajery na stronie produktowej, niż to, jak nowe media mogą zmienić relacje z konsumentami…

Widzę 2 (słownie: dwie) możliwości zmiany tego stanu rzeczy:

1. Zmiana warty. Stanowiska decyzyjne zajmą ludzie, którzy będą oswojeni z tym, że świat się zmienia, a innowacja jest integralnym elementem każdego biznesu.

2. Istotność nowych mediów w kontekście marki wzrośnie szybko i mocno. Wpływ i skala tego co będzie się dziać w Internecie nie będą mogły być ignorowane lub marginalizowane, bo będzie się to wiązało z wypadnięciem z gry.

Pewnie zdacie sobie pytanie (ja owszem, wielokrotnie): dlaczego tak niewiele korporacji podejmuje ryzyko, i szansę zarazem, zajęcia pierwszego miejsca w zmianach w komunikacji? Dlaczego tak niechętnie rozpoczynają naukę wygrywania w nowych mediach?
Do głowy przychodzi mi jedna odpowiedź. W słowach duńskiego filozofa S.Kirkegaarda:

Każdy chce rozwoju. Ale nikt nie chce zmian.

Czy nasz serwis wygląda grubo w tych leginsach?

2009-02-03T22:01:00.005+01:00

Zbyt wiele razy spotkałem się z tym problemem, by nie zwrócić uwagi na ten fragment prezentacji "Brand Gap". Odpowiada on na pytanie:
Co powoduje, że design aplikacji/serwisu/systemu staje się przeładowany i traci wartość dla użytkownika?

Wg autora "Brand Gap" (bo źródłem myśli jest książka), Marty Neumaier'a, czynniki są 3:

1. Politykowanie (oryginalnie: "turfismo" - naprawdę nie wiem jak to przetłumaczyć)

W skrócie: każdy departament chce być na stronie głównej.

2. Funkcjonaliści (oryginalnie: "featurists", "feature" to cecha, funkcjonalność)

Niedoświadczeni w komunikacji wierzą, że więcej jest lepiej.

3. Technofobia (chyba wszystko jasne)

Doświadczeni w komunikacji obawiają się nowych mediów.

Aby przekonać kogoś do rozwiązań innowacyjnych, tak jakich nie oczekiwał (bo zazwyczaj oczekujemy to co skądś znamy), warto poznać co motywuje ludźmi, od których często zależy realizacja jakiegoś pomysłu. Być może jest to jeden z 3 czynników. Tylko jak zmienić takiego "opornika" w sojusznika?
Może znajdziecie argumenty gdzieś w tej prezentacji:

The Brand Gap

View more presentations from coolstuff. (tags: design brand)

foto credit: http://www.flickr.com/photos/feastoffools/294039547/

Barcamp Baltics 09. Niech żyje Schengen.

2009-02-02T19:46:00.003+01:00

Już kilka dni zostało do Barcamp Baltics w Rydze (6-8.02). Będzie tam mnóstwo osób (w chwili obecnej: 639) głównie z ex republik R. Co ciekawe – będzie tam konkretna reprezentacja z Polandii.

Oczywiście wszystko bez wiz (kthx, Schengen&UE). Gorzej mają obywatele Kazachstanu i innych ...stanów. Oni muszą odbyć całą procedurę wizową, by dostać się do Łotwy...

Ja zabieram do Rygi około 44 osoby z mojej firmy, ale tylko częściowo zasilą oni szeregi barcampowców ;). Reszta – podejrzewam - będzie się raczyć lokalnymi widokami i trunkami…

Najbardziej w tym wszystkim zaskoczyło mnie to, że odległość do Rygi z Białegostoku jest taka sama jak do Poznania (ok. 500 km). Nie sądziłem, że to w zasięgu kilku godzin w samochodzie, słowo daję.

I jeszcze podzielę się z Wami, z jakimi zamierzeniami wybieram się do Rygi:

Zobaczyć jak wygląda i działa prawdziwa UNCONFERENCE.
Poznać freaków/geeków chcących zorganizować międzynarodowego barcampa z ukierunkowaniem właśnie na Wschód. (tak, tak EastCamp ma ambicje globalno-imperialistyczne ;)! Jeśli podoba Wam się pomysł piszcie do mnie :)).
Alkoholizować się na Barcamp party. Rock on!

(tak wiem. Nie pisałem kawał czasu, a tu tak nagle ni z gruchy, ni z pietruchy... Dziś dostałem anonimową pogróżkę z groźbą usunięcia z blogrolla. Podziałało. Ach ta próżność!)

Brand Aikido 2 (jujitsu)

2008-10-25T21:07:00.006+02:00

Jakiś czas temu wpadłem na (genialny) pomysł porównania działań marek w social media do aikido. Wywiązała się z tego całkiem ciekawa dyskusja, m.in. Mariusz Bednarko wpadł na pomysł by nazwać takie działania "Brand Capoeira".
Kilka tygodni po napisaniu posta o Brand Aikido zacząłem czytać świetną książkę - "Groundswell. Winning in a world transformed by social technologies" autorstwa Charelene Li i Josha Bernoffa z Forrester Research. 2 rodział został nazwany "Jujitsu and the technologies of the groundswell".
Autorzy tłumaczą o co cho:

Groundswell thinking is like any other complex skill - it takes knowledge, experience, and eventually, enlightment to get there. Think of it as a martial art. In fact, think of it as jujitsu, a Japanese martial art that enables you to harness the power of your opponent for your own advantage.

A samo pojęcie groundswell to:

A social trend in which people use technologies to get the things they need from each other, rather than from traditional institutions like corporations.

No. To tyle w temacie marek i sztuk walki. Nie muszę już pisać książek i tyrad na blożku. Li i Bernoff odwalili robotę za mnie. I to całkiem nieźle :) A teraz do roboty. Bo do zrobienia jest wiele:
1. przekonać prezesów TP SA do prowadzenia bloga (z niemoderowanymi komentarzami),
2. TVP (i innych też) do publikowania programów w necie równolegle z TV...
3. podobne do 2: wytłumaczyć TVN, że próba kontrolowania internetu na dłuższą metę nikomu nie przynosi korzyści (kejs Pana Glanca i konsekwencji jego występów w "Mam Talent")

co jeszcze?
macie jakieś pomysły?

Testowanie pomysłów VS. wielkie działa i wielkie budżety

2008-10-21T23:55:00.004+02:00

Kryzysowa sytuacja na rynku skłania do refleksji. Słychać też głosy wieszczące pękanie baniek w internecie. „Słyszałeś przecież o Hoopla.pl!” – powiedział niedawno mój kumpel interesujący się giełdą i inwestycjami.

Mam dla Was komunikat: Nie panikujcie! Przyszedł czas na zdrowe otrząśnięcie się.
(lub jak pisze Jacek Gadzinowski: „Koniec z irracjonalną wybujałością” – trochę zbyt wybujały tytuł jak dla mnie ;))

Czas zdać sobie sprawę, że Internet trochę zmienił zasady gry. Pierwsza z nich brzmi:

Testowanie jest tańsze od planowania.

Planowanie kosztuje czas (bo trwa) i pieniądze (no bo ktoś musi planować, a ktoś zatwierdzać, albo i nie). Popatrzcie na strategię Agory. Robią rozpoznanie bojem. Chyba nie przesadzę jeśli powiem, że mają kilkadziesiąt serwisów tematycznych. I mówimy tu o naprawdę niszowych tematach. Przykład:
Plotek.pl – plotki ze świata gwiazd i celebrytów mainstreamu
Kotek.pl – plotki ze świata gwiazd i celebrytów dla dziewczynek do lat 13
„To się przecież pokrywa!” - zakrzyknie ktoś z tłumu. Nie! Tak mogło by się zdawać, ale tak nie jest. Początkowo wszystkie plotki były w plotek.pl, ale redaktorzy obserwując zainteresowanie poszczególnymi tematami i rozmawiając z czytelnikami doszli do wniosku, że warto spróbować ruszyć z innym serwisem. I tak powstał kotek.pl.
Niewielkie nakłady, szybkie reagowanie, zaangażowanie czytelników – sukces w sieci!

Nie ma lepszego sposobu na naukę w internecie. Zapomnijcie o badaniach fokusowych, jeśli szukacie sukcesu w internecie. Chcecie sprawdzić czy coś się podoba – zróbcie to najmniejszym kosztem i zbierajcie feedback. Internet jak żadne inne medium nadaje się do bezpośredniej komunikacji z konsumentem! Patrzcie jak robi to Dell czy Starbucks.

Chciałbym, żeby to co napisałem było oczywiste. Nie jest. (chyba dlatego to piszę :)).
Zarówno duże korporacje, jak i niewielcy przedsiębiorcy popadają w pułapkę planowania i analiz. Próbują antycypować co się spodoba, a co nie.

„Naprawdę trudno projektować z wykorzystaniem grup fokusowych. Zazwyczaj ludzie nie wiedzą czego chcą dopóki im tego nie pokażesz” – Steve Jobs

„Nie ważne jak dużo planujesz i tak w około połowie przypadków będziesz w błędzie. Więc nie rób „paraliżowania przez analizowanie”. To tylko spowalnia Cię i podkopuje morale.” – „Getting Real” zespół 37signals.com

Internet to nie matematyka czy fizyka jądrowa. Tu nie da się szczegółowo zaplanować jak coś ma zadziałać, uruchomić to i pójść na herbatę i ciastka. Projektowanie serwisów czy aplikacji to projektowanie doświadczenia użytkownika. Wymaga wyczucia, otwartości i chyba trochę odwagi. Trzeba wyjść z laboratorium i podnieść przyłbicę. Ale uwaga: tam jest życie!

„Uratowani! Uratowani! Patrz! Bociek! Jak on żyje to my też możemy!” (aby zrozumieć o co chodzi w web 2.0 najlepiej przewiń od razu do 7:50)

To nie kryzys. To początek!

Dziewczyny, uważajcie na tych od viral marketingu!

2008-10-10T09:51:00.002+02:00

Dziś rano zobaczyłem coś, co sprawiło, że zataczając się ze śmiechu o mało nie dorobiłem się drugiego białego kozaczka ;)

Proste, prześmieszne i - co by nie powiedzieć - błyskotliwe!

Mikromarka i mikromarketing

2008-10-05T22:30:00.004+02:00

Poniższy tekst napisałem w lutym 2007 dla Marketingu w Praktyce. Przypomniał mi się wczoraj, gdy rozmawiałem na temat rozwoju firmy mojej koleżanki zajmującej handlem niszowego produktu dla niszowego klienta (duże, naprawdę duże staniki). Pomyślałem: "Wow! To jest nadal bardzo aktualne!" Specjalnie dla mojej koleżanki (i dla każdego kto zastanawia się jak wykorzystać social media w biznesie) przytaczam artykuł „Mikromarka i mikromarketing” z kilkoma uaktualnieniami... Enjoy!

Jak sprawić, by Twoja firma podwoiła lub potroiła sprzedaż w ciągu kilku miesięcy?
Co zrobić, by o Twoim produkcie ludzie zaczęli mówić? Szeroko zakrojona kampania w TV w prime time?
Kilka dni z rzędu w gadu-gadu?

Kilka niewielkich firm osiąga świetną sprzedaż na całym świecie przy minimalnych nakładach na marketing! Mówi się o nich: globalne mikromarki.

Wyrocznią w kwestii mikromarek jest Hugh Macleod, który użył po raz pierwszy tego określenia w grudniu 2004 roku. W swojej „Tyradzie o globalnej mikromarce” („The global microbrand rant”) krótko podsumowuje: „Mikromarka to mała, maluśka marka, która sprzedaje się na całym świecie”. Definicja jest więc prosta. Tylko, jakie marki można zakwalifikować jako mikromarki? I jeśli takie są, to jak one to robią?

O ile pojęcie „mikromarka” jest stosunkowo nowe, o tyle niewielkie marki, znane i poszukiwane na całym świecie, występowały od dawien dawna. Renoma takiej marki ongiś budowana była długo i opierała się na rekomendacjach klientów – najczęściej ustnych. Przed dobą internetu takie budowanie reputacji wymagało bardzo dużej cierpliwości i konsekwencji.

Efektem mogło być uznanie i popyt w różnych częściach świata. Oto przykłady takich starych mikromarek: sos Tabasco (już na początku XX wieku był znany daleko poza USA ); skrzypce Stradivarius; festiwal Jarocin (kiedy nie był jeszcze ogólnopolskim wydarzeniem kulturalnym komentowanym w TV); piekarz z francuskiej prowincji, do którego ustawiają się kolejki turystów po świeżą bagietkę i który zaopatruje najlepsze restauracje na świecie…

Informacje i rekomendacje związane z tymi markami można określić jako Word Of Mouth Marketing, czyli marketing szeptany . Wtedy jednak WOM był bardzo niewydajny – słowo mówione wymagało czasu, aby się rozprzestrzenić. Obecnie, w dobie internetu WOM stał się bodaj najefektywniejszym narzędziem marketingowym. Jest nie tylko szybki, ale też informacja rozprzestrzenia się między osobami potencjalnie zainteresowanymi tematem. Dobry przykład podaje Robert Scoble:

Dzień przed ujawnieniem nazwy nowego Windowsa nastąpił przeciek i wieczorem tego samego dnia nazwa widniała na kilku blogach. Kiedy nazwę Windows Vista ogłoszono o świcie następnego dnia, była już ona w kilkuset blogach związanych z nowymi technologiami. Oto czym jest dzisiaj WOM. Podkładasz iskrę w odpowiednim miejscu, a za chwilę płonie cały las. Blogi, media socjalne, społeczności i wszystko, co jest z tym związane, w internecie kompletnie zmieniają sposób komunikacji i budowania relacji z klientami.

W końcu jest możliwe nawiązanie między marką a odbiorcą prawdziwej konwersacji. Aby ta konwersacja była efektywna, musi być autentyczna i prawdziwie angażować klienta .

Jak mówi manifest Cluetrain: „marki to konwersacje”, a przez internet możesz komunikować się z całą planetą.

Przepis na sukces mikromarki

Komu się udało? Wspomniany Hugh Macleod, mieszkający dziś w niewielkim domku gdzieś na angielskiej prowincji, jest autorem sukcesu dwóch marek: English Cut – krawca z Londynu oraz Stormhoek – niewielkiej winiarni z RPA. Jeśli chodzi o krawca, to po uruchomieniu bloga wzrost jego sprzedaży nie wyniósł 20 czy nawet 50 proc. W trzy miesiące sprzedaż potroiła się! I mówimy tu o garniturach po 4000 dolarów.

Historia Stormhoek wyglądała podobnie – przed uruchomieniem bloga firma sprzedawała 50 000 skrzynek wina. Po dziewięciu miesiącach szło już 100 000 skrzynek. Co się takiego wydarzyło?

„Wejście w interakcję z blogosferą fundamentalnie zmieniło sposób, w jaki Stormhoek zaczął postrzegać swoich pierwotnych klientów (sieci supermarketów) i klientów ostatecznych (tych, którzy kupują w tych sieciach). Blog spowodował wewnętrzny przełom w firmie, ale także w sprzedaży." – podsumowuje Hugh Macleod.

Bez względu na to, czy metody mikromarketingu planujesz zastosować dla korzyści dużej czy małej marki, musisz pamiętać o kilku kluczowych zasadach:

• Nie próbuj być autentyczny, bądź autentyczny. W tej kwestii nie ma kompromisu. Jeśli nie rozumiesz, na czym polega konwersacja i zamierzasz kanały komunikacji mikromarketingowej wykorzystywać do generowania przekazów marketingowych i laurek – najlepiej odłóż pomysł na później. Jeszcze nie wiesz, na czym polega komunikacja w nowych mediach.
• Bądź otwarty; zachęcaj do partycypacji w działaniach. Pozwól konsumentom zaangażować się w dyskusję.
• Bądź rozmowny; mów o rzeczach wartych opowiedzenia, budzących zainteresowanie użytkowników i twoich klientów.
• Słuchaj; nie chodzi już tylko o wysyłanie komunikatów. Słuchaj użytkowników. Niech wiedzą, że są przez ciebie słuchani.

Postępowanie zgodnie z tymi zasadami wydaje się być niezbędne w nowym sposobie komunikacji z klientami. Jednak, aby odnieść sukces , aby te działania przynosiły wymierne efekty, potrzeba czasu, konsekwencji i „magicznej przyprawy”, która spowoduje, że otoczenie zechce się zaangażować w dialog z marką. Znalezienie owej „magicznej przyprawy” to kwestia doskonałego wyczucia oczekiwań klientów i umiejętności dotarcia do nich w taki sposób, w jaki by tego oczekiwali.

Z całą pewnością udało się to takim markom jak Stormhoek i English Cut.

Mikromarketing w makrofirmach?

Jeśli przyjmiemy, że mikromarki budują swoją komunikację i zaangażowanie z klientami w charakterystyczny, nietypowy sposób, to możemy spróbować używać pojęcia mikromarketingu lub mikrobrandingu jako określenia opisującego sposób działalności marketingowej tych firm. Czy mikromarketing to to samo, co marketing , tylko że mniejszy i skierowany do mniejszej liczby ludzi? Niekoniecznie.

Jako przykład sukcesu można podać nie taki mały już Flickr –popularny internetowy album na zdjęcia (kilkadziesiąt milionów zdjęć zbiorach). Nowy model komunikacji rozwija się oddolnie w Microsofcie, którego wielu pracowników prowadzi blogi (blogowanie w Microsofcie rozpoczął Robert Scoble – obecnie jeden z najpopularniejszych bloggerów w sieci), umożliwiając w ten specyficzny sposób „podglądanie” czy pewną partycypację w rozwoju projektów zwykłym internautom.

W przypadku Microsoftu prawdopodobnie największe zmiany nastąpiły i następują na poziomie wewnętrznym firmy i niekoniecznie mają odzwierciedlenie w sprzedaży. Jednak firma dalekowzrocznie i mądrze przewidująca trendy w komunikacji wie, jak wykorzystywać zachodzące zmiany . Istnieją także przykłady zupełnie nieudanych prób udawania mikromarketingu – casus wykorzystania blogów w Sony z konsolą PSP czy próby markowania autentyczności przez Walmart i Edelman.

Udowadniają one, że w środowisku, w którym otwartość i autentyczność są najważniejsze, wielki biznes nie może po prostu wykupić biletu do sukcesu.

Zmiany nie są śmiercią…

„…strach przed zmianami to śmierć”. To hasło z grafiki załączonej do tekstu Hugh Macleoda na temat globalnych mikromarek. Myśl o zastosowaniu strategii mikromarketingu może przerazić niejednego marketera z dużej korporacji. Jest to zrozumiałe, bo jak mówi stare chińskie przysłowie:

„Ludziom jest lepiej ze starymi błędami, które dobrze znają, niż z nowym rozwiązaniem, którego nie znają”.

Mikromarketing może wzbudzać jeszcze większe obawy. Macleod, opisując swoje doświadczenia z English Cut oraz Stormhoek, oprócz podkreślenia spektakularnego sukcesu, mówi:

„Najbardziej istotne nie były efekty zewnętrzne (czyli sprzedaż , wizerunek – dop. autora), ale wewnętrzne! Nasze działania zmieniły sposób, w jaki firma zaczęła postrzegać samą siebie”.

Prowadzenie mikromarketingu oznacza zmianę komunikacji nie tylko z zewnętrznym światem, ale i wewnątrz organizacji. Celem działań mikromarketingowych jest perforacja membrany, która oddziela organizację/markę od konsumentów, i rozpoczęcie efektywnej interakcji między tymi dwoma środowiskami. Takie tsunami zmian może przerażać. Ale jest też dobra wiadomość. Mikromarketing zasadniczo ułatwia pracę marketingu.

Czyni ją też dużo bardziej efektywną. Zastanówmy się nad korzyściami:
• klienci sami się identyfikują,
• klienci sami przekazują informację dalej,
• narzędzia stają się z czasem coraz bardziej wartościowe,
nie musisz rozmawiać z 90 proc. ludzi, którzy mają gdzieś twój produkt,
• rozwój produktu i rynku jest integralną częścią mechanizmu,
• słuchanie i mówienie do klientów nie wymaga dodatkowych kanałów,
• minimalne lub zerowe koszty badań: klientów, badań i rozwoju, mediów etc.

A co z ROI , czy to się opłaca? Użycie w marketingu tzw. social media , a zwłaszcza blogów, nie przynosi skutków bezpośrednich. Trudno będzie też ex ante przewidzieć ROI, tak ukochany miernik szanującego się marketera. Po prostu trudno zmierzyć korzyści. Jednak fakt, że koszty są naprawdę niewielkie, zachęca do szukania modelów i rozwiązań odpowiednich dla specyficznych marek i ich konsumentów. Skutki wykorzystania blogosfery są niebezpośrednie i przede wszystkim jakościowe. Dopiero potem może to się przełożyć na ilość. Z notek Macleoda warto przytoczyć niezwykle trafną metaforę:

„Blog jako narzędzie marketingowe bardziej przypomina chemiczny katalizator niż młotek i gwóźdź”.

Pamiętajmy, że bloga może prowadzić każdy, co nie oznacza, że każdy wykorzystuje lub potrafi wykorzystać blogi jako narzędzie mikromarketingu.

Marketing dla „hodowców”

Marketing tradycyjny zaczyna się od planowania, potem jest uderzenie i szybkie efekty, które od razu podlegają ocenie. Następnie dochodzi do spadku zainteresowania produktem do czasu następnej kampanii. Ten rodzaj marketingu przypomina wyjście na polowanie – tropienie, strzał, a później konsumpcja. Natomiast mikromarketing bardziej przypomina uprawę roślin. Najpierw ziarno idei zasiewa się na podatnym gruncie, a z czasem owoc naszej pracy przybiera na wartości. Wymaga to jednak ustawicznej pracy i uwagi. Nie słychać tu głośnych strzałów, jednak efekty tej konsekwentnej pracy stale rosną.

Z pewnością niewielu jest na razie marketerów, którzy poczują się swobodnie prowadząc tego typu marketing . Jednak ze względu na korzyści i coraz większą aktywność konsumentów w internecie, w najbliższej przyszłości wiele marek zmieni dotychczasowy model komunikacji z konsumentami.

(Brand)Aikido a obecność marek na Facebook.com

2008-09-15T21:51:00.004+02:00

Mój agencyjny kolega popełnił ciekawy post na temat obecności marek na Facebook.com. W skrócie - marki wykorzystują potencjał dużych istniejących społeczności do promocji wśród użytkowników. Umożliwiają "przyłączenie się" do marki lub oferują funkcjonalności z jednej strony będące "fun" dla użytkowników, a z drugiej - eksponujące markę.

Jeszcze w liceum zacząłem treningi Aikido. Wymiękłem po zwichnięciu nadgarstka na trzecim. Zapamiętałem jednak, że w tej sztuce walki spryt polega na wykorzystaniu siły przeciwnika. Umiejętna technika pozwala uzyskać świetnie wyniki przy niewielkim wysiłku. Czy nie to samo robią właśnie marki obecne w prężnie działających społecznościach? Czy to nie jest takie brand-aikido?

Oczywiście nie każda marka robi to z wdziękiem. Niejedna dostaje po nosie. Ale kto powiedział, że brand-aikido to łatwa sztuka?
Jednego jestem pewien. Nawet krótka przygoda, która kończy się porażką uczy nas więcej, niż pozostanie w domu.

Czy Pr-owcy potrafią blogować?

2008-09-10T17:56:00.005+02:00

Ostatnio o blogach korporacyjnych znów zrobiło się głośniej. Piszę znów, bo kiedyś pisało się o blogach korporacyjnych jako o nowince. Teraz temat powrócił w blogosferze dzięki akcji zainicjowanej przez Dominika Kaznowskiego.
Zbiegiem okoliczności całkiem niedawno został uruchomiony blog agencji PR należącej do grupy Euro RSCG – Sensors. Jako, że dobrze znam Macieja Makuszewskiego, który maczał palce w inicjowaniu idei korporacyjnego blogowania w Sensors pozwoliłem sobie zadać mu oraz Katarzynie Przewuskiej i Stanisławowi Pogorzelskiemu kilka pytań dotyczących specyfiki prowadzenia w firmie PR.

PS: Jak wpadliście na pomysł pisania bloga? Czy był to odgórny prikaz? Czy może oddolna inicjatywa wynikająca z rzeczywistej potrzeby? Czy po prostu chcecie popróbować tego sposobu komunikacji?
Maciej Makuszewski: Kilka miesięcy luźnych dyskusji, tydzień spotkań wewnętrznych, 2 tygodnie pracy informatyków, miesiąc próbnych wpisów i tak to się zaczęło. Inicjatywa była oddolna i wynikała z rzeczywistej potrzeby. Komunikacja na całym świecie ucieka z mediów tradycyjnych. Kierunek tej ucieczki to blogosfera. Jeśli chcemy doradzać klientom korzystanie z nowoczesnych narzędzi komunikacji, najpierw musimy pokazać, że mamy je do perfekcji opanowane.

PS: Na jakie problemy natknęliście się przy tworzeniu bloga, np. organizacyjne, ideologiczne...?
Stanisław Pogorzelski: Forma. Największym wyzwaniem okazało się wspólne wypracowanie formy bloga. Jako że, Sensors to kilka różnych specjalizacji to i styl komunikacji autorów jest różny. Dział konsumencki chciał wersji bardziej „light”, dział korporacyjny bardziej „korpo”. Kompromisowa forma okazała się chyba najciekawsza: każdy może znaleźć coś ciekawego z pokrewnych działek, w zrozumiałej dla siebie formie.

PS: Czy macie jakieś określone zasady blogowania? Jest jakiś regulamin, który pozwala szefostwu spać spokojnie podczas gdy inni pracownicy blogują?
SP: Jak każdy bloger staramy się stosować do netykiety, a równocześnie pamiętać o standardach wypowiedzi jakie trzymać powinni specjaliści od komunikacji. To ważne bo blog stał się polem do reprezentowania Agencji - do bardzo szerokiego audytorium.

PS: Jakich efektów się spodziewacie po prowadzeniu bloga?
MM: Plan jest bardzo prosty. Najpierw chcemy zainspirować wszystkich pracowników agencji do tego, że warto zawsze mieć blogi "w tyle głowy" planując komunikację dla klientów. Poza tym blog ma być narzędziem służącym wymianie wiedzy i doświadczeń między pracownikami. Rzadko wszyscy mają czas aby sobie usiąść i pogadać o spostrzeżeniach dot. employer branding czy marketingu sportowego. Blog daje możliwość wymiany wiedzy bez jednoczesnego angażowania kilkunastu osób. Dlatego cel wewnętrzny to inspirowanie konsultantów agencji, tak aby rodziły się cały czas nowe i świeże pomysły.
Cel komunikacji zewnętrznej to pokazanie klientom, że potrafimy skutecznie działać w blogosferze i doradzać w tej skomplikowanej materii.
Myślę też, że wielu autorów (jest ich już teraz 6), ma w sobie zacięcie dziennikarsko - kronikarskie:) W sumie to nie dziwi. Przecież na co dzień pracujemy z dziennikarzami. Mam wrażenie, że pisanie bloga to dla wielu z nas po prostu przyjemność.

PS: Czy to znaczy, że nie macie żadnej weryfikacji wewnętrznej przed publikacją posta? Co jeśli ktoś napisze coś niepoprawnego politycznie z punktu widzenia firmy? Nie macie takich obaw?
Katarzyna Przewuska: Nie weryfikujemy postów. Osoby, które piszą bloga na co dzień reprezentują naszą agencję i naszych klientów, więc zaufanie względem siebie mamy duże. Poza tym blog jest jedną z możliwości komunikowania się z otoczeniem. Wypowiadamy się w mediach, przemawiamy na konferencjach, zabieramy głos w dyskusjach w serwisach społecznościowych. W obliczu tylu aktywności obawianie się o poprawność polityczną grozi permanentnym stresem.

PS: Czy aktywność redaktorska na blogu jest jakoś wewnętrznie nagradzana? W końcu autorzy mogliby prowadzić swoje prywatne blogi - też na temat PR-u - budując tym samym własny autorytet, a nie autorytet firmy...
KP: Na koniec roku nagradzamy w Euro RSCG projekty innowacyjne i na pewno nasz blog zgłosimy. Innych nagród nie przewidzieliśmy - nie chciałabym specjalnie motywować lub co gorsza przymuszać do aktywności. Mam nadzieję, że jeszcze długo będzie nam się po prostu chciało pisać.

Dziękuję za szczere (mam nadzieję ;)) odpowiedzi i życzę wytrwałości pisaniu!

Wytrwałe, ciekawe i wartościowe korporacyjne blogowanie to rzadkość. Widać to na, bądź co bądź, ubogiej liście na blogu Dominika Kaznowskiego.
Czy Wasza firma zastanawia się na uruchomieniem bloga? Jeśli macie jakieś pytania piszcie w komentarzach. Może uda mi się jeszcze o coś zapytać blogerów z Sensors…

Przerwa

2008-08-15T21:54:00.006+02:00

Szokująca informacja dla fanów Stempniak'ed!
Szykuje się przerwa w nadawaniu. 2 tygodnie! Co możecie zrobić w ciągu tych dwóch tygodni? Mogę Wam coś zaproponować...

1. sprawdzić popularność aplikacji społecznościowych w kilku masajskich wioskach w Kenii:

2. wybadać potencjał organizacji BarCamów na Zanzibarze:

Macie lepsze pomysły?

Źródła:
http://www.flickr.com/photos/gasti/34499453/
http://www.flickr.com/photos/aftab/131821896/