Dwa dni temu trafiłem na film promujący Polskę. Pomyślałem,
że to odgrzebana przez kogoś produkcja sprzed kilku lat.
Dziś dowiedziałem się z tego artykułu, że to film promujący polską prezydencję.
Na dodatek nie wiadomo, czy wizerunek gwiazd został wykorzystany zgodnie z
prawem.
A sama produkcja w dwóch słowach: prosta (w złym tego słowa znaczeniu) i tandetna.
Prosta(cka), bo to krótkie i wyrwane z kontekstu komentarze znanych osób, że ktoś z
ich rodziny jest Polakiem, czy ma wielu znajomych z Polski. Sory, ale ja nie
kumam jak ma to promować Polskę. Podbudować polskie kompleksy – może. Ale dla
kogo ma być ten film?
Tandetna, bo wykonanie tego dziełka jest poza krytyką. Można
odnieść wrażenie, że to składanka zrobiona przez jakiegoś studenciaka
gimnazjalistę. Nie, to zrobił ktoś na zlecenie MSZ. Chociaż… może to się nie
wyklucza nawzajem.
Jak dla mnie genialną promocją kraju przez znane osoby są
filmy z serii „Inspired by Iceland”. Znajdziemy tu wypowiedzi Terry Jonesa,
Viggo Mortensena, Eli Rotha czy Yoko Ono. Nie są to gwiazdy pierwszej ligi, ale
ich wypowiedzi są w stanie przekonać mnie do tego, że Islandię warto by kiedyś
odwiedzić. Są: prawdziwe, emocjonalne, bardzo personalne, niewyreżyserowane
(przynajmniej mam takie wrażenie).
Jak produkcje typu "Polska? Tak!" budują wizerunek Polski? Hmmm... Mi uzmysłowiło to fakt, że polski MSZ zadowala amatorski poziom wykonania zleceń i brak odpowiedzi na strategiczne pytanie "po co?".
